Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος ο Jan Fabre, οι γονείς του κάθε βράδυ του αφηγούνταν μια ιστορία από τον κόσμο της τέχνης: του Μπουνιουέλ, του Μπορίς Βιάν ή των μεγάλων Φλαμανδών ζωγράφων. «Βλέποντας ο Fabre τα έργα των Φλαμανδών μετρ του παρελθόντος με μαστιγωμένους, αίματα και πληγές στο Groeningemuseum στην Bruges, στο τέλος της δεκαετίας του '70, ερμήνευσε αυτά τα έργα ως προάγγελους της performance και του body art», γράφει ο Jan Hoet. «Με τον ίδιο τρόπο που το ultramarine στις μέρες των Φλαμανδών της προ-αναγεννησιακής περιόδου ήταν πιο ακριβό από το χρυσό, έτσι συμβαίνει σήμερα με το αίμα. Το γεγονός ότι το αίμα μπορούσε να μεταγγιστεί οδήγησε τον Jan Fabre από τη ζωγραφική σ' ένα θεατρικό κομμάτι όπως το «Je suis sang» (Είμαι αίμα)». Στην τρίτη ατομική έκθεση του Βέλγου εικαστικού, χορογράφου και σκηνοθέτη (από 30 Νοεμβρίου, λίγο μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του νέου του έργου στο Μέγαρο Μουσικής) στην γκαλερί Α.Δ., θα παρουσιαστούν περίπου 40 body liquid drawings, για τη δημιουργία των οποίων ο Fabre δάκρυσε, αιμορράγησε, αυνανίστηκε. Μαζί με τα σχέδια αυτά, που δημιουργήθηκαν από το 1978 μέχρι και σήμερα, θα παρουσιαστούν και τρία γλυπτά, ένα εκ των οποίων για πρώτη φορά διεθνώς. Ορισμένα από αυτά μετά το τέλος της έκθεσης θα εκτεθούν στο Λούβρο, ανάμεσα στα έργα των μεγάλων καλλιτεχνών του παρελθόντος.
Αποτελεί σίγουρα μια ανατρεπτική έκθεση πέρα απο τα καθιερωμένα!
